آجرپاره

1 – آهنگهای “محسن نامجو” من را تا سر حد جنون کشانده! عجب قشنگ می‌خونه، زخمه‌هایی که به تار می‌زنه محشره، خودش می‌گه تو ژانر خاصی نمی‌خونه، فقط می‌خونه! اما می‌شود از سنتی تا راک تا جاز تا همه‌چی تو آهنگهاش پیدا کرد. همه آنگهایش قشنگ هستند ولی ترانه “دیازپام” یه چیز دیگه هست. ترانه “هستی“، یکم بی‌ناموسی، ولی جالبه! و صد البته “ترنج“عالیست. این آلبوم‌ها را برای مجوز هم فرستاده ولی معلومه که جواز نمی‌گیره، در جایی گفته که “ببین دیازپام ده خورانده‌اند خلق را” ولی اگر دنبال مجوز بود باید می‌گفت “ملت بیدار و همیشه در صحنه”! فضای موسیقی اش مثل تصوراتی است که از مجالس سمای مولانا در ذهنم وجود داره، در اشعارش هم مثل مولانا هرچه دل تنگش خواسته گفته! خلاصه از دستش ندهید!

+ آلبوم “عدد”
+ آلبوم “ترنج”
+ نامجو در ویکی پدیا

2 – در شهر ما یک استودیو آهنگسازی باز شده است که در ازای 12هزار تومن برای شما یک آهنگ درست می‌کند، در همین راستا یکی از دوستان که تنها فعالیت هنری‌اش این بود که در یک عروسی دست زده بود، اقدام به انتشار یک ترانه به نام ” حرف آخر” کرده است. هنر در خطر است! (برداشت آزادی از “وا اسلاما”) فایل مربوطه ریموو شده!

۳ – خونه یکی از همسایه‌ها عروسی است، خواننده‌شان علاوه بر وسعت حنجره، ترانه‌های تالیفی هم می‌خواند، الان هم داره می‌‌‌‌‌‌‌گه ” ابرو می‌ندازی بالا بالا …”

پ ن : به لطف عروسی همسایه تا ۳ نصف شب نشد که بخوابم و الان هم در تعجبم که آن افراد چطور ۵ ساعت تمام داشتند خودشون را تکان می‌دادند؟ نکند کار آبشنگولی باشد؟ البته بیشتر رقصنده‌ها دختران ترشیده‌ای هستند که دنبال شوهر می‌گردند و چه انگیزه‌ای بهتر از این؟

پ ن : ترانه “عشق همیشه در مراجعه است!” (نامجو)
( فایل ZIP از اجرای زنده‌ی روتردام)

کلی گویی آفت شعر است
حرف مفت آفت ذهن
ذهن الکن ستاره بشمارد
ذهن یاغی ستاره می‌چیند
فاق کوتاه آفت لگن است
آفتِ جنگِ نو گلن‌گدن است
آفتِ مزرعه 3 تن ملخ است
آفت عشق، وصل یا بوسه
مرده‌ی یک شبه چون نمره بیست، ثلث اول، که هیچش ارزش نیست
مرده‌ی قرن را چنین بنگر، همچو تجدیدِ نابِ شهریور
خنده سر داده رند و بازیگوش، بگذار این رفوزگی هم روش
ذهنِ شاگردِ خنگ فاجعه است، خنگ شاگرد در مراجعه است، عشق همیشه در مراجعه است!
بعد صدها هزار سال از خاک، چه مهم است پاک یا ناپاک؟ چه مهم است سبک اسپیس راک؟ چه مهم است پول یا بی پول؟ چه مهم است ماله یا شاغول؟
آفت ذهن همنشین بد است، خواه بنشسته روی مبلِ سیاه، خواه در قاب تلوزیون پیدا، خواه استاده به آسمان چون ماه!
حرف صدتا یه غاز تا ابد است، عشق اول فقط یه خاطره است، عشق بعدی همانه فاجعه است، عشق همیشه در مراجعه است! عشق همیشه در مراجعه است!
آفت حافظه باکتری دقیق، مثل آب دهان مرده رقیق، خاطره خود کلانتر جان است، بر سرت بشکند هوار شود، مثل زندان ژان وال ژان است،
حافظه نفس(؟) را بدراند، 100 گیگابایت را بپراند
نان روز از برای سکص شب است، نان شب هم برای عاشق مست، عشق همیشه در مراجعه است!
بعد از این صد کتاب شعرم روش، حرف اسکندر و تزارم توش
همه آیند و باز، باز روند، زنده بودن که خود منازعه است، عشق همیشه در مراجعه است!

تکمیلی: ظاهرا آلبوم به صورت رسمی وارد بازار شده، پس نسخه ارجینالش را بخرید، نامجو ارزش‌اش را دارد.